تبلیغات
انجمن افسردگان گمنام DEPRESSED ANONYMOUS - چرا من آرامش می‌خواهم؟
 
انجمن افسردگان گمنام DEPRESSED ANONYMOUS
اولین قانون طبیعت این است که هر رشدی به تدریج صورت میگیرد ، این کلام ، باور اصلی ما افسردگان است.
درباره انجمن افسردگان گمنام


سلام دوستان وبلاگ انجمن افسردگان گمنام اصفهان در راستای معرفی انجمن واطلاع رسانی به اعضای خود ایجاد گردیده ووابسته به هیچ حزب یا ارگانی نبوده وتابع قوانین جمهوری اسلامی ایران است امید داریم با پیوستن به این انجمن روز به روز زندگی بدون افسردگی وسرشار از شادی ونشاط داشته باشید
لطفا سوالات ونظرات خود را باما در میان بگذارید .
باتشکر مدیر وبلاگ
انجمن افسردگان گمنام اصفهان

Anonymous depressed Association of Iran

Address Isfahan, Iran
Number of Information and Public Relations Forum
09338750030 +98

Number publications committee
09338750027 +98

Number Committee meetings address
09381871030 +98

Community e-mail address afsordegan@mailfa.com

مدیر وبلاگ : گمنام
تماس با ما
دوشنبه 11 آبان 1394 :: نویسنده : گمنام

چرا من آرامش می‌خواهم؟

اغلب انسان‌ها در زندگی‌شان خواهان عشق بیشتری هستند، اما چرا روی آرامش ذهن كار می‌كنند؟ چون عشق و آرامش جدایی‌ناپذیرند. عشق یك احساس نیست و حس مالكیت ایجاد نمی‌كند، عشق تجربه كردن بدون قضاوت است. اگر به دنبال عشق هستید،‌ آرامش بیشتری می‌یابید و اگر به دنبال آرامش هستید عشق بیشتری خواهید یافت...

آرامش یعنی تعادل. در كاراته به ما می‌آموزند كه قدرت، به تعادل و ذهن آرام بستگی دارد. اگر هیجان‌زده بشوید به یك مرغابی مرده تبدیل خواهید شد. تعادل یا آرامش ذهن، منبع قدرت است.

آرام بودن به معنی خواب‌آلود بودن نیست! بلكه به معنی هم راستا شدن با فشارهاست نه جنگ با آن‌ها. آرام بودن به معنی گسترده دیدن است، نه درگیر شدن در جزییات.

"به محض این‌كه قرض ماشین را بدهم بیشتر آرام خواهم شد."

مایكل می‌گوید: "بگذار اول حواسم به صورتحساب‌ها باشد، بعد دنبال آرامش خواهم بود." این حرف شاید درست به نظر برسد اما نتایج ناامیدكننده‌ای دارد ماموریت ما در زندگی پرداخت قرض و وام نیست. ما این‌جا هستیم تا به یكدیگر كمك كنیم. وقتی به دیگران كمك می‌كنیم شادتر هستیم.

زمانی كه هدف اصلی ما تامین امنیت شخصی است، تنهاتر هستیم.

مایكل می‌گوید: "اگر بتوانم خانه‌ای كوچك در حومه شهر و حقوق بازنشستگی داشته باشم آن وقت احساس امنیت خواهم كرد." این طرز تفكر مانند تلاش برای توقف اتوبوسی است كه از چهارراه گذشته. تنها احساس امنیت، در درون توست. امنیت را نمی‌توانی جایی دیگر بیابی. پس چگونه با ناملایمات زندگی سر می‌كنی؟ تو آن را می‌پذیری و می‌گویی: "نیمی از لذت این‌جا بودن دانستن این نكته است كه امكان وقوع هر اتفاقی در آینده خواهد بود." با خودتان قرار بگذارید: "هر اتفاقی كه بیفتد با آن كنار می‌آیم. اگر خانه‌ام بسوزد از آن‌جا نقل مكان می‌كنم، اگر اخراج بشوم، آن شغل را ترك می‌كنم." این طرز تفكر غیرمنطقی نیست بلكه واقع‌گرایانه است. با این‌كه ممكن است زمین جای خطرناكی تلقی ‌شود. اما به این معنی نیست كه مجبور باشیم مثل یك خرگوش ترسو زندگی كنیم.

پس چگونه به آرامش ذهن برسم؟

این بستگی به خودتان دارد، به این‌كه چگونه عادات روزانه خود را برای آرامش ذهن، گسترش می‌دهید. آن‌چه كه در افراد آرام می‌بینید این است كه آن‌ها یك انضباط روزانه برای حفظ تعادل و آرامش دارند. بسیاری عبادت می‌كنند بعضی تمركز می‌گیرند. بعضی هنگام غروب در ساحل قدم می‌زنند. هر كدام از آن‌ها آرامش را پیدا می‌كنند و با رفتن به درونشان، بیرون خود را به تماشا می‌نشینند.

اغلب ما به این نكته رسیده‌ایم كه زندگی كردن در زمان حال خیلی مشكل است و بیشتر زمانمان در افسوس گذشت و یا ترس از آینده سپری شده است. زندگی در زمان حال مثل راه رفتن روی یك طناب باریك است. مطمئنا شما سقوط می‌كنید اما با تمرین موفق خواهید شد كه تعادل خود را بیشتر و بیشتر حفظ كنید.

پس زندگی كردن با شتاب را رد كنید. زمانی كه می‌گوییم: "هرگز زمان كافی وجود ندارد." حدس بزنید چه اتفاقی می‌افتد؟ بله هرگز زمان كافی وجود نخواهد داشت. دنبال اتوبوس می‌دویم، دنبال آسانسور می‌دویم و ناهارمان را میان تماس‌های تلفنی می‌خوریم. هر آن‌چه را كه مجبور به انجامش هستید به خودتان بگویید: "زمانی كه در حال نوشتن این نامه هستم، یا این لباس را اتو می‌كنم همه حواسم به آن‌چه كه مشغول آن هستم خواهد بود، من عجله نمی‌كنم."

سعی كنید وقتی غذا می‌خورید مزه هر قاشق غذا را احساس كنید. با دوستانتان صحبت كنید و هر كلمه را بشنوید. به یك آهنگ با تمام وجود گوش دهید، به پیاده‌روی بروید و درختان را با دقت ببینید. به خودتان بگویید: "من زمان كافی دارم." وقتی این جمله را بارها تكرار كنیم، قسمتی از ضمیر نیمه خودآگاهمان می‌شود. وقتی احساس فشار می‌كنید به خودتان یادآوری كنید: "من زمان كافی دارم."

عارفی صوفی می‌گوید: "زمانی كه خواب هستیم متولد می‌شویم، زندگی‌مان را در حالی كه خوابیم می‌گذرانیم و مجبور هستیم بمیریم قبل از این‌كه بیدار شویم."

من فكر می‌كنم این صوفیان در مورد آگاهی و بصیرت ما صحبت می‌كنند. بنابراین غالبا زمانی به حركت و جنبش می‌افتیم كه ذهنمان آرام است. هر چه بیشتر روی طناب باریك بایستید زندگی بهتر پیش خواهد رفت.

منبع: مجله موفقیت - مترجم( سولماز حقانی)





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ابزار ساخت کد منو